خانه / خصوصیات بتن / مقاومت بتن در برابر سولفات
مقاومت بتن در برابر سولفات

مقاومت بتن در برابر سولفات

پیمانه های مصرفی پایین افزودنی کاهنده آب بتن با پایه CLS (WRAها) وSr عموماً در بتن هایی با سیمان تیپ V، به علت میزان کم در سیمان مورد استفاده واقع می شود. مشکلاتی که در محل پروژه به وجود می آید، به هنگام بتن ریزی و پمپاژ مواجه ناشی از کاربرد دزهای مصرفی بیشتر WRA و Sr بدون اطلاع از اثرات سینرجی ایجاد شده روی خصوصیات شکل پذیر بتن توسط ترکیبات افزودنی بتن است. در برخی مواد افزودن پیمانه مصرفی WRA بیش از حد معمولی یا ترکیب WRA و SP در بتن محبوس کننده هوا حاوی سیمان تیپ V با Aخیای کم (1%>) ، S و نسبت S کم می تواند منجر به سرکوب مقاومت بتن و در موارد جدی تر، منجر به ممانعت از هیدراتاسیون گردد. با در ذهن داشتن این مطلب که برای یک خمیر به خوبی هیدرات شده 20% آب غیر قابل تبخیر انتظار می رود و مقدار میانگین 25.18 برای خمیر سیمان معمولی میانگین کمتر از 13% به روشنی حاکی از این است که هیدراتاسیون به شدت متوقف شده است .

مطالعات در مورد فعالیت افزودنی بتن لیگنوسولفانات عمل کننده روی A و شفاف همچنین نشان می دهد که مقادیر زیاد لیگنوسولفانات با مقادیر کم منجر به تأخیر زمان مند هیدراتاسیون می شود. در میزان های کمتر، مقادیر کمتر WRA جذب می شود، که مقادیر بیشتر افزودنی بتن را رها می سازد تا بر مؤلفه تأثیر بگذارد. قلیایی ها ممکن است بر تجزیه و واکنش های اندرکشی تأثیر بگذارد. بنابراین اسنادی هست مبنی بر اینکه در سیمانی با خیلی کم در ترکیب با قلیایی ها، پیمانه مصرفی بالای افزودنی لیگنوسولفانات بتن ممکن است شرایطی برای توسعه مقاومت بتن سرکوب شده ایجاد کند.

در مناطقی که خاکها و آبهای زیرزمینی، حاوی مقادیر زیادی سولفات هستند و یا سازه هائی که در محیطهای دریائی احداث شده اند، طراحی بتن باید به نوعی باشد که در مقابل حملات سولفاتی، مقاومت کافی را دارا باشد. نمکهای سولفاتی در حالت جامد، قادر به آسیب رساندن به مقاومت بتن نمی باشند؛ اما زمانی که بصورت محلول در می آیند، می توانند با مواد ایجاد شده از عملیات هیدراسیون سیمان یعنی هیدروکسید کلسیم، آلومینات کلسیم و هیدرات سیلیکات، واکنش دهند که این واکنشها به فروپاشی و از هم گسیختگی مقاومت بتن منتهی می شود.

افزایش مقاومت بتن در برابر سولفات

جهت بهبود عملکرد و مقاومت بتن در برابر محیطهای سولفاتی، روشهائی وجود دارد که مهمترین آنها عبارتند از :

– استفاده از سیمان مقاوم در برابر سولفات جهت افزایش مقاومت بتن در برابر سولفات

– استفاده از نسبت آب به سیمان حدود 32/0 جهت افزایش مقاومت بتن در برابر سولفات

– استفاده از خاکستر گدازه های آتشفشانی[2] یا خاکستر کوره[3] جهت افزایش مقاومت بتن در برابر سولفات

– استفاده از سیلیکا فوم[4] ( میکروسیلیس ) جهت افزایش مقاومت بتن در برابر سولفات

– استفاده از آب بند کننده های بتنیا سایر مواد افزودنی بهبود دهنده مقاومت بتن در برابر سولفات

طبق تحقیقات بدست آمده بر روی مقاومت بتن در برابر سولفات ،بتنی که سیمان آن حاوی خاکستر گدازه های آتشفشانی بود، بدتر از ملات با سیمان معمولی نتیجه داد؛ همچنین افزودن سیلیکا فوم و مواد کریستالی آب بند کننده، باعث ایجاد بیشترین مقاومت بتن در مقابل حملات سولفات آمونیوم گردید.

این نتیجه به این نحو قابل توجیه است که اکسید سیلیکن موجود در سیلیکا فوم (86 تا 98 درصد ) با هیدروکسید کلسیم ایجاد شده در بتن واکنش شیمیائی انجام می دهد. این ترکیب ( هیدروکسید کلسیم )، همان قسمت از بتن است که با سولفاتها واکنش داده و به تولید نمک نامطلوب ژیپس منجر می شود. نتیجتاً، کاهش هیدروکسید کلسیم، همزمان با کاهش نفوذپزیری ایجاد شده در نتیجه تغییر در ساختار بتن، از تولید نمک جلوگیری کرده و باعث ایجاد توانائی مقاومت بتن در برابر حملات سولفاتی در بتن دارای سیلیکا فوم شده است .

منبع : کتاب مواد افزودنی شیمیایی بتن

درباره shimibeton.com

شماره همراه: 09121303726 تلفن: 88515668-021 فکس: 88515084-021 نشانی دفتر مرکزی: تهران-خیابان سهروردی شمالی-کوچه سراب-پلاک 12 -طبقه 3-واحد 7 ایمیل:info@shimibeton.com

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

رفتن به بالا