اثر عامل هوازای بتن بر مقاومت فشاری

همیشه تصور می شود که عامل هوازای بتن موجب کاهش قابل ملاحظه مقاومت فشاری بتن می شود. با این وجود نشان داده شد که به علت تغییرات طرح اختلاط عامل هوازای بتن که نتیجه حضور حباب های هواست، بتن های حاوی % ۶-۳ حجم هوا و میزان سیمان ثابت در بازه  تنها افت های اندکی در مقاومت فشاری بتن خواهند داشت. در واقع در میزان سیمان موجود کمتر هم می تواند افزایشی در مقاومت فشای بتن داشته باشیم.

با این حال اینکه قادر باشیم مقاومت فشاری ۲۸ روزه بتن های خاص حاوی میزان عامل هوازای بتن خیلی بیشتر را برای چگالی پیش بینی کنیم، مفید می باشد. در این حالات، حجم هوای اضافی محبوس ناشی از عامل هوازای بتن باید در قالب یک حجم معادل آب در نظر گرفته شود و به آبی که از قبل در اختلاط بود (پس از اجازه دادن برای جذب سنگدانه) اضافه گردد.

اثر عامل هوازای بتن بر مقاومت خمشی و کششی بتن

ظاهراً هیچ داده منتشر شده ای پیرامون تأثیر عامل هوازای بتن بر مقاومت کششی بتن موجود نیست، اما اطلاعات در زمینه اثر عامل هوازای بتن بر مقاومت خمشی بتن در دسترس است. در شکل ۳٫ ۲۸ رابطه میان مقاومت فشاری بتن و مقاومت خمشی بتن برای مخلوط های حاوی عامل هوازای بتن نشان داده شده است. این گراف نشان می دهد که همان رابطه برای هر دو نوع بتن وجود دارد. با این وجود، مطالعات دیگر نشان داده که مقاومت خمشی بتن حاوی عامل هوازای بتن ممکن است که برای یک مقاومت فشاری بتن مشخص در قیاس با یک بتن ساده بالاتر باشد. مقاومت خمشی بتن قطعاً به طور معکوس (منفی) تأثیر نمی پذیرد.

5.

رابطه میان مقاومت فشاری بتن و مدول الاستیسیته برای تعدادی از بتن های مشابه در شکل ۳ .۲۹ و شکل ۳ .۳۰ نشان داده شده است.

6

واضح است که حضور عامل هوازای بتن رابطه معمولی را تغییر نمی دهد. در نتیجه داده های موجود نشان می دهد که با تغییر دادن طرح اختلاط برای جبران اثر عامل هوازای بتن بر مقاومت خصوصیات مهندسی بتن مشابه با بتن ساده که مقاومتی قابل مقایسه دارد، خواهد بود.

اثر عامل هوازای بتن بر مقاومت بتن به مایعات مهاجم

نفوذپذیری بتن به مایعات آبی توسط اغلب عامل هوازای بتن کاهش می یابد و در قالب عمق نفوذ آب تحت فشار ۸ Nmm-2 در ۴۸ ساعت در شکل ۳ .۳۱ به تصویر کشیده شده است. این مورد به شکل مقاومت بتن بهبود یافته مقابل تهاجم توسط محلول های سولفاتی منعکس می گردد که با افت در سرعت موج ماورا صورت پدیدار گشته است.

8

اثر عامل هوازای بتن بر مقاومت در برابر شرایط ذوب – انجماد

کارکرد عمده افزودنی های عامل هوازای بتن ارتقاء دادن مقاومت بتن در چرخه ذوب- انجماد است، مخصوصاً در حضور نمک های ضدیخ داده های فراوانی موجود است که اثر مفید تحت این شرایط را نشان دهد. پیش از این نشان داده شده که برای هر بتنی با نسبت آب به سیمان بزرگتر از ۴۵/۰ که در معرض شرایط ذوب انجماد قرار گیرد، هوای محبوس ناشی از عامل هوازای بتن قابل توصیه است.

هنگامی که آب منجمد می شود، حدوداً ۹% به لحاظ حجمی منبسط می شود. چنانچه این انبساط محدود گردد، نیروی قابل ملاحظه ای ایجاد می شود. فشارهای ایجاد شده در حالت محصور در جدول ۳ . ۱۹ نشان داده می شود.

1

در خمیر سیمانی سخت شده یک مخلوط بتنی مقداری از آب اصلی قرار گرفته در مخلوط به شکل محدودی به لحاظ شیمیایی نگه داشته می شود و به عنوان آب غیر قابل تبخیر شناخته می شود. باقی مانده آب و هر آب اضافی که تحت شرایط اشباع در ژل، منفذهای مویین و در هر فضای خالی جا می گیرد و قسمتی از این آب «تبخیر پذیر» به فرمی است که می تواند در دماهای پایین منجمد شود.

جدول ۳٫ ۲۰ نشانی از سهم آبی که می تواند یک فاز جامد در دمای ۲۰ درجه سانتی گراد را تشکیل دهد ارائه می دهد. هنگامی که این آب منجمد شود، در حفرات مویین مشخص است که محدودیتی در مقابل انبساط کلی نیست، اما با این حال نیروهای معتنابهی در ساختار مویین ایجاد می شود. چنانکه در شکل ۳ .۳۳ نشان داده شده این امر به علت اصطکاک در دیواره های مویین و همچنین برای پایان دادن حالت اشباع می باشد. به علت مقاومت کششی بتن (یا پوست پوست شدن) نسبتاً پایین بتن در محدوده ی ۲-۶ Nmm-2نیروهای انبساطی برای ایجاد شکست کششی نیاز نیست چندان بزرگ باشد. در بتن حاوی عامل هوازای بتن، حباب های ریز به عنوان یک سرریز برای انبساط یخ عمل می کند همانطور که در شکل ۳ .۳۴ نشان داده می شود. این تأثیر با فاکتورهای زیر قاعده مند می گردد:

as

۱- میزان فضای هوا در دسترس ناشی از عامل هوازای بتن در رابطه با انبساط آن بخشی از آب که در معرض انجماد است. در تئوری، میزان فضای خالی لازم حدود %۴ حجم خمیر است اما در عمل به دلیل توزیع اندازه فضای خالی شکل گرفته و به دلیل اینکه حجم کل فضاهای خالی نمی تواند با یخ پر شود، میزان هوای بیشتری مورد نیاز است.

۲- حباب ها نیاز است که خالی بوده و پر از آب نباشند. همچنین مهم است که اجازه دهیم انبساط صورت پذیرد و این کار با جهت گیری مولکولهای عامل هوازای بتن دنباله ی (مولکولی) آب گریز به درون فضاهای خالی حاصل می شود. چنانکه در شکل ۳ .۳۵ تصویر شده است، این کار از خیس خوردگی سطح داخلی فضای خالی با زاویه تماس بالا جلوگیری می کند. زمانیکه یخ درون فضای خالی منبسط می شود، فشارهای بالاتر به راحتی بر این اثر غلبه می کند. حداقل تا بخشی، دلیل اینکه مواد غیر آب گریز همانند فنولاتوکسیلات علی رغم آنکه منجر به هوای محبوس در بتن می شود، موجب توسعه های چشمگیری در مقاومت ذوب انجماد بتن در قیاس با موادی که ایجاد حباب های آب گریز می کنند، می شود. همچنین رزین های چوبی خنثی شده و صابون های اسیدی چرب نیز به همین ترتیب هستند.

10

۳- طول ستون آب در مویینگی تا نقطه ای که در آن انبساط محتمل است (L در شکل ۳ .۳۵( این کار برای حداقل سازی اصطکاک دیواره است. برای آنکه اجازه داده شود ستون آب منجمد شونده حرکت کند و تابعی از فاکتور فاصله گذاری سیستم فضای خالی هوا باشد (فاصله میانگین میان حباب های هوای مجاور). جداسازی باید حداقل mm باشد تا کاملاً مؤثر باشد و ترجیحاً نزدیک تر به یک پنجم یا یک دهم از این مقدار باشد. این فاکتور هم در توصیف اختلافات در عملکرد عامل هوازای بتن متفاوت است.

شرکت شیمی بتن بهینه تولید کننده افزودنی بتن طبق استانداردهای موجود با کیفیت بالا می باشد.

برای آشنایی با محصول و خرید افزودنی بتن روی لینک کلیک کنید

منبع : کتاب مواد افزودنی شیمیایی بتن

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست