میزان هوای محبوس یک مخلوط بتنی معمولاً نشان دهنده کافی بودن سیستم هوای منفذی به هنگامی است که افزودنی های محبوس کننده هوا ی مورد استفاده با مشخصه های مرتبط با استدانداردهای معتبر سازگاری دارد (BS 5075, CSA A.266.2, ASTM C260) . با این وجود، فاکتورهایی همچون تنوع در مواد، اختلاط، روش های بتن ریزی، دما و کاربرد سیمان های ترکیبی ممکن است که تنظیم شدن مقدار هوای لازم با اندازه حباب و فاصله مناسب را مشکل سازد. همچنین هوای بتن فوق روان شده و بتن های با مقاومت بالا را به سادگی نمی توان تنظیم کرد.

تأثیر متغیرها بر میزان هوای محبوس یک مخلوط بتنی با ملاحظه داده های جمع آوری شده در طی ساخت و ساز از برخی سدها در ژاپن به بهترین نحو خود را نشان داده است. رابطه زیر در جایی که بتن با هوای محبوس، اعم از اینکه افزودنی محبوس کننده هوا به تنهایی یا به همراه یک افزودنی کاهنده آب باشد، حاکم است. ∆σ=-۳∆s-5/9∆a که ∆σ تغییرات در مقاومت فشاری (MPa) در مدت ۹۱ روز، ∆s تغییراسلامپ (mm) و ∆a تغییر در میزان هوای موجود می باشد.
هر افزایش ۲۵mm در اسلامپ مقاومت فشاری را ۳Mpa کاهش می دهد. بنابراین میزان هوای محبوس یک مخلوط بتنی برای به دست آوردن انحراف استاندارد معقول یا ضرایب تغییر در مقاومت فشاری لازم است. مطالعات پیرامون مقاومت های فشاری در مدت ۳ ماه در جدول ۷ .۱ نشان داده شده است. دستیابی به منافع هوای محبوس به شیوه ای پیوسته و ثابت مستلزم کنترل دقیق نسبت بندی و ترکیب بتن و فهم مناسب از فاکتورهایی است که بر خصوصیات مواد بتنی، نسبت اختلاط و همه جنبه های اختلاط، حمل و روش های بتن ریزی، تا حد ممکن ثابت نگه داشته می شود.

برخی تدابیر کنترلی میزان هوای محبوس یک مخلوط بتن که باید به طور خاص در بتن آماده استفاده شود، شامل موارد زیر است:

۱- افزودنی های محبوس کننده هوا با عملکرد مشخص باید با یک سیستم توزیع مناسب استفاده شوند.
۲- توجه ویژه به تکنیک ترکیب شدن و نگه داری فین ها در میکسرها صورت گیرد تا از تشکیل سیستم هوای منفذی مناسب اطمینان حاصل کنیم.
۳- بتن باید در محل کار پروژه به اسلامپ مناسب برسد. آب اضافی که در محل پروژه افزوده می شود می تواند موجب شود که حباب هوا به هم پیوند بخورند و در نتیجه دوام کاهش یابد.
۴- میزان هوا موجود باید، هم در کارخانه و هم در محل پروژه چک شود.
۵- افت هوا از کارخانه تا کارگاه باید در نظر گرفته شود و الزامات مربوط به پیمانه مصرفی افزودنی در کارخانه تنظیم شود تا افت جبران شود.
۶- دیگر پارامترهای سیستم هوای منفذی در بتن سخت شده هم باید تعیین شوند تا تأیید شود که فاکتور فاصله گذاری هوای منفذی در محدوده مشخص در استانداردها می باشد.

میزان هوای محبوس یک مخلوط بتن نقش برجسته ای در فراهم آوردن شکل پذیری لازم برای مخلوط های سنگدانه ای سبک وزن را بازی می کند. بافت برخی از سنگدانه های سبک وزن طوری است که بتن را خشن می کند، که مستلزم میزان ریزدانه فزآینده می باشد. در نتیجه، تراکم بتن نهایی افزایش می یابد. هوای محبوس کمک می کند درصد ریزدانه پایین نگه داشته شود. همچنین از این ذرات سنگدانه زبر در ملات غوطه ور شوند جلوگیری می کند، و پمپاژ چنین اختلاط هایی را تسهیل می کند. یک کارکرد اساسی عوامل محبوس کننده هوا در صنعت پیش ساخته در تولید پانل های نماسازی سبک وزن می باشد. میزان هوای محبوس یک مخلوط بتن که در پانل های لحاظ شده، توزیع سنگدانه مناسبی را فراهم می آورد و دوام را ارتقاء می بخشد.

شرکت شیمی بتن بهینه تولید کننده افزودنی بتن طبق استانداردهای موجود با کیفیت بالا می باشد.

برای آشنایی با ” کاربرد افزودنی های محبوس کننده هوا” بر روی لینک کلیک کنید.

منبع: کتاب افزودنی های شیمیایی بتن

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست